Aanpassen
Van pleasen en aanpassen naar ruimte voor jezelf
Hoe een kind leerde om de eigen grenzen aan te geven en hoe de ouders hun kind hielpen om weer voor zichzelf op te komen.
Herken je dit?
Je kind cijfert zichzelf voortdurend weg. Het past zich moeiteloos aan anderen aan, vermijdt liever elk conflict en zegt op alles ja, zelfs als het eigenlijk nee voelt. Naar de buitenwereld toe lijkt het de ideale, makkelijke leerling of vriend, maar thuis zie je de tol die dit eist.
Als ouder zie je hoe je kind leegloopt, spanning opspaart of opeens thuis ontploft over iets kleins. Je wilt niets liever dan dat je kind voor zichzelf opkomt en zegt wat het echt wil, maar zodra het erop aankomt, klapt het weer dicht.
Zichzelf wegcijferen is geen karaktertrek. Het is een beschermingsmechanisme om de harmonie te bewaren en afwijzing te voorkomen.
Wat er écht onder zit
Wanneer een kind zichzelf wegcijfert, schuilt daar vaak de diepe overtuiging onder dat de behoefte van een ander belangrijker is dan die van zichzelf. De angst om een ander teleur te stellen of de harmonie te verstoren weegt zwaarder dan de eigen wensen.
Zeggen dat je kind gewoon nee moet zeggen helpt niet, want de drempel voelt torenhoog.
In deze casus ontdek je wat er onder dit aangepaste gedrag schuilt en hoe je je kind stap voor stap leert dat de eigen mening en gevoelens er volledig mogen zijn.
Wat er in de casus staat
- De dagelijkse strijd achter het onzichtbaar aanpassen en waarom die zo hardnekkig was
- Wat er in de spelkamer zichtbaar werd
- De aanpak die dit gezin is gaan gebruiken
- Hoe het thuis in de loop van het traject veranderde
Deze casus is samengesteld uit meerdere trajecten. Namen en details zijn aangepast.
Stuur mij het verhaal
Waarom ik dit deel
Als therapeut zie ik hoe stil en onzichtbaar de strijd is van kinderen die zichzelf wegcijferen. De buitenwereld ziet vaak alleen het brave gedrag, terwijl de spanning zich binnenin opstapelt. Ik deel deze praktijkcasus om je te laten zien hoe de knop omgaat. Geen vage theorieën, maar de concrete stappen die deze ouders hielpen om hun kind weer de ruimte te laten innemen die het verdient.
Wanneer speltherapie past en wanneer niet
Speltherapie is niet altijd waar je begint. Bij acute onveiligheid, bij een vermoeden dat eerst diagnostiek vraagt, of wanneer er al specialistische behandeling loopt is dit niet de eerste stap.
Dat bespreken we meestal al in het gratis adviesgesprek. Past het niet, dan zeg ik dat en denk ik mee over wie wel past.
Wil je weten hoe een traject bij BloeiWijs verloopt? Bekijk het aanbod en de werkwijze.