Een omgevallen beker ranja, een schoen die niet aangaat of de mededeling dat de tablet uit moet. En daar is het. De ontploffing. Schreeuwen, stampen of misschien zelfs slaan. Als ouder kun je je op zulke momenten behoorlijk machteloos voelen. Waarom zo boos om zoiets kleins?
In mijn praktijk voor speltherapie zie ik boosheid vaak als een ‘deksel’ op een pan. Onder dat deksel zit de echte emotie die eruit wil. Die emotie heeft alleen nog geen woorden.
Boosheid als ijsberg
Stel je een ijsberg voor. Het topje boven water is de boosheid. Dat is wat we zien. Maar onder water zit de rest. Daar zitten angst, onzekerheid en vermoeidheid. Daar zit ook het gevoel niet begrepen te worden.
Voor een kind is boosheid een ‘veilige’ manier om zich krachtig te voelen. Juist op de momenten dat het zich heel klein voelt.
Ontploft je kind, dan zit de emmer vaak vol. De taal van je kind is op dat moment geen rede of logica. Het is pure ontlading.
Herken je dit bij je eigen kind? In een gratis adviesgesprek kijken we samen wat er speelt.
Wat kun je doen in het heetst van de strijd?
Hoe ga je om met die ‘kleine vulkaan’? Hier zijn drie tips die je meteen kunt gebruiken.
1. Bied nabijheid (zonder veel woorden)
Als een kind in een woedeaanval zit, staat het brein in de ‘overlevingsstand’. Praten, uitleggen of corrigeren komt op dat moment niet binnen. Blijf in de buurt en zorg dat het veilig is. Zeg simpelweg: “Ik zie dat je heel boos bent. Ik ben hier bij je.” Je aanwezigheid is op dat moment de blusser voor de brand.
2. Erken de emotie, begrens het gedrag
In speltherapie leren we dat alle emoties er mogen zijn, maar niet elk gedrag.
Je kunt zeggen: “Ik begrijp dat je boos bent dat we stoppen met spelen. Dat is ook jammer. Maar ik laat je niet slaan.” Zo voelt je kind zich gehoord in de emotie. Met de grens houd je het gedrag veilig.
3. Gebruik de ‘ontladingsmeter’
Heeft je kind veel spanning in het lijf? Laat het die spanning er op een veilige manier uitgooien.
- Stamp samen heel hard op de grond als een reus.
- Laat je kind in een kussen schreeuwen.
Vaak zakt de boosheid sneller als de spanning er fysiek uit mag dan wanneer je kind het opkropt.
Hoe speltherapie helpt
Soms blijft de vulkaan maar uitbarsten en lijkt niets te helpen. In de spelkamer van BloeiWijs gaan we op zoek naar wat er onder dat deksel zit. Via spel kan een kind laten zien waar de pijn of de angst zit. Het hoeft daar geen woorden voor te hebben.
Dat is de manier waarop ik werk. Ik zoek niet naar een trucje tegen de boosheid, maar naar wat eronder ligt. Jij als ouder bent daarin mijn belangrijkste partner. Je krijgt na elke sessie een kort verslag en we bespreken samen wat je thuis kunt doen.
Ik werk met kinderen van 4 tot en met 12 jaar. Een traject bestaat uit vijftien wekelijkse spelsessies van een uur en duurt ongeveer 20 weken.
Wil je lezen hoe dit bij een ander gezin liep? In Van constante onrust naar fysieke en mentale ontspanning lees je hoe een jongen van 5 rust vond in zijn lijf.
Herken je de vulkaan bij jou thuis? Neem gerust contact op voor een gratis adviesgesprek. Je hebt daarvoor geen verwijzing nodig en ik neem binnen 12 uur contact op, ook in het weekend. Ik kijk graag met jullie mee.
